گرچه هم پوشی قابل توجهی بین این دو تخصص وجود دارد، اما تفاوت هایی نیز در نحوه ی درمان آنها وجود دارد، تمرکز مشاورین بر کمک به افراد در تصمیم گیری هاست، اما روان شناسان فرد را به سوی دستیابی به سلامت روان کمک می کنند، مشاورین از آزمون های تشخیص شغلی، حرفه ای و رغبت سنج استفاده می کنند اما روان شناسان بالینی آزمون های فرافکن را مورد استفاده قرار می دهند. محل اشتغال مشاورین بطور معمول در مراکز مشاوره است اما روان شناسان بطور اعم در بیمارستان ها نیز کار می کنند. روان شناسان بالینی ، علاقمند به یافتن و درمان آسیب ها و اختلالات روانی هستند، در حالیکه مشاورین، اختلالات فرهنگی اجتماعی را نیز مد نظر دارند. روان شناسی بالینی، در کار خود از روان کاوی استفاده می کنند، در حالیکه مشاوران روش های انسانگرایانه و مراجع – محوری استفاده می کنند.